zondag 13 mei 2012

Ben der!



Nou ben inmiddels al weer een paar daagjes in Nederland. En ben flink aan het genieten. Donderdag ben ik met ietwat (uurtje) vertraging in Nederland aangekomen. Toen ik na de tussenlanding vanuit Washington vertrok was daar net een flinke regenbui los gebarsten en moesten we wachten tot die over getrokken was en na een uur in het vliegtuig op de vertrekbaan vertrokken we dan toch. De stoel naast mij was gelukkig vrij, dus had wat meer ruimte tijdens de vlucht van zo'n 8 uur.

Mijn moeder stond me op te wachten op Schiphol, hartstikke leuk en samen zijn we de huurauto op gaan pikken en naar haar huis gereden. Het rijden ging best aardig. Het was nog niet zo heel lang geleden geweest dat ik in Nederland geweest was, dus het schakelen verliep gesmeerd :-)

Zijn 's middags met Dylan mijn neefje op pad geweest en hebben verder rustig aan gedaan. Vrijdag had ik met drie dames van het Amerika forum afgesproken om naar de Keukenhof te gaan. Die afspraak stond al in voor tijdens mijn bezoekje in Maart. Maar daar die niet doorging vanwege mijn hand, dus verschoven naar mei. En eerlijk gezegd was ik bang dat ik alle tulpen pret zou missen door dat we nu veel later gingen. Nou dat had ik even mis zeg!

Het was echt super leuk. Ik werd helemaal blij bij het zien van zoveel tulpen nog in bloei toen we naar binnen liepen. Voelde me ook wel gelijk echt toerist, hahaha. Maar het deed mijn wellicht toch wel erg Nederlandse hart goed. Mijn fotografen hart ook trouwens, want wat was het leuk!

Moet namelijk eerlijk bekennen dat ik er nog nooit geweest was. 35 jaar in Nederland gewoond en nog nooit naar de Keukenhof geweest. En nu wonen in buitenland en dan ineens de drang? Het leven kan verkeren niet? Afijn ik heb zo genoten. Van de blommetjes en van het gezelschap. Het was namelijk super gezellig met Marja, Marjon en Jacqueline.





Overal waren er dus nog volop tulpen in bloei. Maar ook de azalea's bloeiden nu.





En er was een orchideën en lelie show in de expositie ruimtes.







Ik bleef dus foto's maken. Ik vond het ook veel groter dan dat ik gedacht had. We maakten een tussenstop voor een bakkie met wat lekkers (lees Limburgse vlaai) en gingen daarna weer verder. Er was echt zo veel moois te zien.



En deze leukerd zat er ook wel erg mooi bij. Moest er gewoon een foto van maken.



voor de liefhebbers hier is de link naar het album met meer foto's van de Keukenhof.

Rond twee uur zijn we daarna pannenkoeken gaan eten in Noordwijk. Even gezellig kletsen en lekker eten! Wat een heerlijke dag. Echt toppie! Bedankt ladies dat jullie met me op stap zijn geweest!

Daarna ben ik naar Erna en Ron gereden. Zij wonen zowat om de hoek bij de Keukenhof en kon ik dus mooi hun nieuwe aanwinst Finley, hun Beardie pupje even beknuffelen. Het was echt leuk om hem ook nu in het echt te zien. En natuurlijk Ron en Ern en Murray hun ander Beardie. Alsof je niet weg geweest bent. Maar moet zeggen dat de eerste dag de jetlag er best inhakte, dus ben eigenlijk niet zo heel laat weer terug gereden naar Barendrecht. We zien elkaar later in de week nog een keer gelukkig want het was zo wel een flits bezoekje.

Zaterdag ochtend heb ik een beetje rustig aan gedaan. Had wel lekker geslapen en dat had ik denk ik wel nodig gehad. Even bijtanken weer. 's Middags zouden we bij de laatste voetbal wedstrijd van het seizoen van Dylan gaan kijken. Het weer viel weer reuze mee en gelukkig wonnen ze. Dik! 5-2 van de koploper dus knap gedaan.

Van Drop Box

Daarna ben ik met mijn moeder de stad in gegaan. We hadden gelukkig nog een parkeer plekje in de Witte de Wit straat want het was al later op de dag. Maar we konden er nog bij in de parkeerplaats. Daarna dus lekker even naar de zaterdags markt en patatje Ladage eten. Nog gevaarlijk trouwens, zo'n patatje eten, want ik werd zowaar aangevallen door een meeuw. Echt! Mijn moeder had op het Binnenweg plein alvast een bankje in de zon opgezocht en ik liep daarna met de twee zakjes patat er naar toe en er duikt een meeuw zo vol in de mayo zeg! Met snavel en al. Ik schrok me het rambam. Die dingen zijn groot van dicht bij! Hij bleef na zijn "attack" ook gewoon op ooghoogte met me mee vliegen en deed nog een poging zeg! P

Was dus even schrikken, maar vrouw met patat heeft de aanval van vliegende meeuw overleefd :-) Daarna dan door gelopen via de Koopgoot naar de markt.

Van Drop Box

Vond bij M&S nog twee leuke blousjes en een mooie broek en daarna naar de markt! Heerlijk! Het Rotterdamse geroep van "1 Harinkie voor 1 Eurie" en "Toerkse broodjes, kom ze halen". Ja ik was echt helemaal in Rotterdam nu, hahaha. Heb zelf nog mooi een bosje pioenrozen gescoord. Vind ik altijd zo mooi en bij ons kosten ze een godsvermogen. Het werd nog een keuze tussen de "50 tulpen voor 5 euro" trouwens, maarja we moesten nog een eindje terug lopen dus vanwege het gewicht werden het de pioenrozen. Dus nu kan ik er bij mijn moeder van genieten.

Van Drop Box

Alweer een heerlijk daagje! Vandaag ga ik moederdag vieren in Barendrecht en Hellevoetsluis. Dus ook best nog een druk daagje denk ik zo.

Groetjes dus dit keer vanuit Nederland!

Petra

maandag 7 mei 2012

Foe young wat?

Van het weekend gingen we Chinees halen en bij het bestellen kwam ineens de Nederlandse versie er uit "Foe yong hai" ipv de Amerikaanse versie "chicken egg fouyoung" Het meisje wat mijn bestelling opnam, keek meteen verschrikt op. Door haar reactie had ik ineens door wat ik gezegd had. "What you like?", klonk er met een stel vragende ogen. Nou en ik kwam er toch niet op zeg. Was volgens mij al helemaal in de Nederlandse stemming. Maar goed dat ik er niet spontaan Babi Pangang uit had gegooid zeg. Ze had er in gebleven denk ik. Ik ging daarna maar snel op zoek naar het gebakken ei gerecht op hun menu en wees het daarna maar aan. Wie weet wat ik gezegd had in het Amerikaans Chinees :-)

Maar nog twee daagjes en dan ben ik weer in Nederland. Morgen nog 1 keer voor de aller aller aller laatste keer therapie met mijn hand en dan woensdag op naar Nederland! Heb er zin in!

Afgelopen weekend nog foto's gemaakt van een half jarig meisje. De eerste keer toen ze twee maanden oud was, had ze niet zo'n zin in het foto maken gehad. Ze was toen best verdrietig en hadden wel geteld 15 minuten zonder huilen met haar gehad. Maar wat een verschil met nu!

Van Drop Box

Ze was echt heel lief geweest en gedurende de hele fotosessie geen traantje gezien! Ze bleef echt zo glimmen heel de tijd. Wat natuurlijk heel wat leuke foto's opleverde.

Verder hebben we de perkjes in onze voortuin voorzien van houtsnippers. Eerst lag er pinstraw (dennenboom naalden) maar nu dus mulch, het zelfde als in ons nieuw aangelegde perkje.

Van Drop Box

Het ziet er ineens heel strak uit he? En..... geen onkruidje te zien!

Groetjes Petra

maandag 30 april 2012

Nog meer naar het zuiden

Nou hier het vervolg verder van het weekend. Vanuit Myrtle Beach zijn we na een ontbijtje in het hotel verder richting het zuiden gereden. Bestemming voor die dag zou Charleston in South Carolina worden. Maar we wilden even lekker met de hondjes nog langs een strand of zo lopen.

Dus namen we een afslag naar Murells inlet. Miep gaf aan dat er allemaal water was die kant op, dus vast ook een strandje. Nouw.... niet echt. Meer bagger en daar lopen de hondjes lekker in, maar ik stukken minder.





Wel zagen we de mooiste vogels in dit gebied. Het was duidelijk afhankelijk van eb en vloed. En nu dus laag water.



Ik vond de uitvinding op de foto van hierboven wel mooi. We stonden dus bij een soort van kano te water laat plaats. En deze mannen hadden dus hun fuiken op de kano's gebonden en haalden zo heel wat krabben uit het lage water.



Het zicht was wellicht iets minder tijdens het kanoen, maar beter dan vast zitten met een grotere boot lijkt me.

We moesten dus op zoek naar een ander strandje en dat werd Litchfield. En wat een heerlijk strand zeg. Het was dus eb en het had een heerlijk hard strand. Dat liep heerlijk. Super mooie huizen stonden er ook aan het strand. Echt niet verkeerd.











Was echt even genieten om een heel stuk weer langs het strand te lopen. De hondjes (lees Connor) hebben weer even lekker kunnen plonzen ook. Opvallend was dat er hier wel veel kwallen lagen aan het strand. Daar is het denk ik niet lekker zwemmen overigens.

Hierna hebben we bij de Subway een broodje gekocht en in de koeltas gedaan en zijn richting Georgetown gereden. Ondanks dat het wel een fabrieks stadje was, was de harborwalk daar wel erg leuk. Niet groot, maar zat restaurantjes en terrasjes. Ware het niet dat wij al een Subway broodje gescoord hadden. Ron had zijn hengeltje mee genomen dezer dagen. Jawel hij heeft er een hobby bij. En dus vanaf de boardwalk gooide hij een paar keer uit en ik en de hondjes genoten van de haven en de mensen aanwezig.







Het was wel grappig want je zag de vissen zo uit het water springen. Wat dat betreft had Ron beter een schepnetje mee kunnen nemen dan een hengel. Want ze beten niet echt.



Hierna zijn we richting Charleston gereden en hebben we bij het hotel ingecheckd. Het hotel lag net aan de andere kant van de brug in Mt. Pleasant.



We kregen een keurige kamer en reden daarna over de imposante brug naar Charleston. Waar het bizar druk was, konden we wel stellen. We vonden een parkeer plekje in het French Quarter van Charleston bij een parkeer meter. Altijd iets minder, want je zit dan niet echt gemakkelijk. We konden er maar voor een half uur in gooien. Dus we zijn eerst naar het Waterfront park gelopen. Daar staat de ananas fontein (symbool voor Charleston) en was er een heerlijk briesje. Tussen de gebouwen lopend was het behoorlijk warm inmiddels. En dat het warm was, bleek wel bij de fontein. De kinderen waren er heerlijk in aan het zwemmen. Mooi gezicht!



De hondjes vonden het hier ook heerlijk. Er was van alles te zien en we hadden een plekje in de schaduw gevonden.





Er lag ook nog een cruiseboot van Carnival in de haven, die op het punt stond om te vertrekken. Een klein stukje verderop was er nog een fontein en daar ook veel kinderen genietend van het mooie weer. Zo leuk om te zien.





We liepen daarna een eindje verder naar de pier om het grote cruise schip te gaan vertrekken.



Was wel grappig, Stace had net een heerlijke paal gevonden op die pier en tilt zijn poot op. En tegelijkertijd vertrekt de boot en er volgt een enorme toeter dat hij vertrekt. Nog nooit zwaaide zijn poot zo hoog de lucht in! Hij schrok zich werkelijk het rambam ervan. De held! Hij heeft in ieder geval op die pier zijn pootje niet meer in de lucht gedaan. Even erna vonden we een plekje in een schommelbankje. Zo relaxed!



Ondertussen begonnen wel alweer de buiken te knorren en liepen we de stad hierna in. En bij het eerste terras waar we het vroegen, waren we hartstikke welkom.



En dus namen we met de hondjes buiten op het terras plaats en hebben we heerlijk gegeten. Echt een aanrader dit restaurant. Alles was vers gemaakt. We hadden verse flounder die heerlijk gebakken was op een super vers broodje en als toetje had ik lekkere frambozen mouse en Ron zelf gemaakt ijs. Echt zalig! Het was ook leuk om op hun terrasje te zitten, want je zag er van alles voor bij komen.



Hierna zijn we terug gereden naar het hotel. Waar de honden direct neer ploften! Die waren versleten. Wij zelf inmiddels ook wel hoor. Maar nu de hondjes toch zo lekker lagen te snurken zijn we even bij het zwembad van het hotel gaan zitten. Het water voelde er heerlijk! Even bijkomen van zo'n daagje op touw.

Tegen half 8 hebben we de hondjes weer ontwaakt en zijn we naar de haven van Charleston gereden. Welke vlakbij het hotel was. Daar hebben we de zonsondergang gekeken. Welke best mooi was. In die haven ligt ook een enorm groot vliegdek schip dat dienst doet als een soort van museum en daar boven op was net een trouwerij gaande. Wel apart om met zonsondergang op zo'n enorm schip te trouwen.












De volgende dag zijn we weer op zoek gegaan naar een strand. En net 1 dorpje verder dan Mt. Pleasant is Sullivans island en daar liepen we dus het strand op. En wat bleek...... we zagen allemaal losse hondjes! Rennend en spelend op het strand!





Eigenlijk nog een beetje verbaasd over wat we zagen, vroeg ik voor de zekerheid maar even hoe dat werkte aan iemand. En zij vertelde me dat tot 12 uur dit strand een off-leash strand is. Dus dat de hondjes hier legaal los mochten. Nou.... daar waren die van ons wel blij mee! Want dat mag dus op veel plaatsen niet.

Connor ging compleet uit zijn dakkie. Hij had al snel een nieuwe Labrador vriend. Die overigens niet graag zijn bal wilde delen met hem. Maar dat maakte Connor niks uit. Die rende gewoon met hem meer! Mooi om te zien!



Ook hier lag het langs de branding bezaaid met kwallen. Raar gezicht om zo massaal te zien.



Na een uurtje honden strand voor de hondjes, zijn we terug gereden naar de haven van Mt. Pleasant. Daar was een soort van pier over de marshes. Hartstikke leuk gedaan. En je kon best een eind komen. We liepen daarover zo de haven in en zagen een visserboot hun dek schoonmaken en de aanwezige pelikanen vonden het super om alles wat in het water terecht kwam op te eten. En terwijl we daar naar stonden te kijken zagen we ook dat er dolfijnen in de haven zwommen.



Ook die wilden de vis natuurlijk! Zo gaaf!!!!



Ron heeft hier ook weer wat staan vissen en ik heb lekker foto's lopen maken en de hondjes lagen in de schaduw een beetje bij te komen van alle actie van het strand.







Het bleek dat er die dag de blessing van de schepen was in Charles in het park waar wij gisteren hadden gezeten. Vele versierde bootjes kwamen langs varen. Echt leuk om te zien.



Ook deze boot met wel 6 labradors aan boord!! Zo grappig! Het was net of ze de scene van diCaprio uit de Titanic naspeelden.





En deze viskano kwam ook langs. Heel apart!





En deze groep met kanoers...



Ook onze hondjes kregen hier ook weer genoeg aandacht en ondanks ze lagen te pitten, maakte ze toch nog even tijd voor wat fotoposes. Lekker stel.



Ook dat hebben we dit afgelopen weekend natuurlijk weer gehoord. Iedereen wil ze even aaien en op de foto zetten!

En dan waren er natuurlijk nog de pelikanen! Gave vogels vind ik dat. Wel lekker brutaal ;-)







Verderop stond ook een man te schilderen en ik vraag me af hoe hij al dat wat gaande was heeft kunnen vast leggen. Ik was er al flink mee bezig en ik maakte foto's! Dus laat staan schilderen. Wel knap hoor!



Hierna zijn we weer op huis aan gereden en zat het weekendje er weer op. Wat was het lekker geweest er even zo uit!

Groetjes Petra